Smutny dzień na naukę w FDA

Wiele już napisano o trąbieniu nauki przez presję polityczną, szczególnie w odniesieniu do awaryjnego planu antykoncepcyjnego B.1,2. Niepokojące jest to, że wciąż debatujemy nad tym pytaniem. Całkowicie zgadzam się z dr. Woodem i współpracownikami (wydanie z 22 września) 3, że Plan B jest bardzo skuteczny, jest niesamowicie bezpieczny iw razie potrzeby powinien być wydawany bez zwłoki. Moją obawą związaną z wprowadzaniem ograniczeń wiekowych przez producenta lub przez Food and Drug Administration (FDA) jest to, że najbardziej wrażliwe kobiety mogą nie być w stanie uzyskać Planu B w odpowiednim czasie, aby zrealizować jego korzyści. Read more „Smutny dzień na naukę w FDA”

Alendronian i hormon przytarczyczny

Black et al.1 i Cosman et al.2 (wydanie 11 sierpnia) podają, że kombinacje parathormonu i alendronianu są korzystne w leczeniu osteoporozy. Wydaje się jednak, że współwystępująca subkliniczna osteomalacja może zachmurzać zarówno diagnozą, jak i interpretacją wyników.
W badaniu nad osobami starszymi w Irlandii z niedoborem witaminy D, moi koledzy i ja zaobserwowaliśmy zaskakująco większą liczbę pacjentów, którzy mieli niski poziom 25-hydroksywitaminy D w surowicy, a także umiarkowanie nieprawidłowe poziomy wapnia, fosforu i fosfatazy alkalicznej.3,4 Cosman i koledzy znaleźli podobny wzór niskiego poziomu 25-hydroksywitaminy D w surowicy u niektórych z badanych, którym leczono, ale autorzy nie dostarczyli dalszych dowodów na to, że jakakolwiek możliwa osteomalacja została wyleczona przed rozpoczęciem ich badania. Black i współpracownicy nie podają żadnych danych dotyczących tego pytania.
Pozornej reakcji na parathormon i alendronian nie należy przypisywać wyłącznie tym dwóm substancjom, ponieważ oba protokoły badań obejmowały jednoczesną suplementację witaminą D. Read more „Alendronian i hormon przytarczyczny”

Przewlekłe zapalenie trzustki

Z 28 innych izolatów zaobserwowano 12 dodatkowych pulsarów. Analizy PCR dla genów toksyn binarnych i częściowych delecji genu tcdC
Po amplifikacji rybosomalnego DNA C. difficile 16s, wszystkie 157 izolatów miało oczekiwany amplikon o wielkości 270 bp, co wskazuje na udaną ekstrakcję DNA i brak hamowania PCR. Spośród 157 izolatów, 132 (84,1%) wytworzyło oczekiwany amplikon o długości 370 bp przy użyciu zestawu starterów cdtA (dane nie pokazane). Te same 132 izolaty wygenerowały oczekiwany amplikon o wielkości 510 bp przy użyciu zestawu starterów cdtB (rysunek 2A Dodatku Aneks). Read more „Przewlekłe zapalenie trzustki”

Epidemia, szczep genów toksyny Clostridium difficile czesc 4

badano oporność na te fluorochinolony, zastosowano wartości graniczne CLSI dla C. difficile testowane przeciwko trovafloxacin. Ważność punktów przerwania trovafloksacyny została potwierdzona przez identyfikację dwóch odrębnych subpopulacji w rozkładzie minimalnych stężeń hamujących (MIC) dla wrażliwych izolatów, w porównaniu z opornymi izolatami, testowanymi przeciwko tym fluorochinolonom; te subpopulacje zostały wyznaczone przez punkty przerwania trovafloxacin. Kontrolę jakości testu na wrażliwość na antybiotyki przeprowadzono podczas każdego testu z użyciem standardowych szczepów Enterococcus faecalis American Type Culture Collection (ATCC) 29212, Pseudomonas aeruginosa ATCC 27583, Bacteroides fragilis ATCC 25285 i B. thetaiotaomicron ATCC 29741. Read more „Epidemia, szczep genów toksyny Clostridium difficile czesc 4”

Febuksostat w porównaniu z allopurinolem u pacjentów z hiperurykemią i dną ad 5

Czterdzieści cztery procent miało nadciśnienie tętnicze, 34 procent miało hiperlipidemię, 10 procent miało arteriosklerotyczną chorobę sercowo-naczyniową, a 62 procent było otyłe, zdefiniowane jako mające wskaźnik masy ciała wynoszący 30 lub więcej. Średnie wyjściowe stężenie moczanu w surowicy mieściło się w zakresie od 9,80 do 9,90 mg na decylitr (583 do 589 .mol na litr), przy czym 41 procent wszystkich pacjentów miało wyjściowe stężenie moczanu w surowicy wynoszące co najmniej 10,0 mg na decylitr (595 .mol na litr). Trzydzieści pięć procent pacjentów miało łagodną do umiarkowanej niewydolność nerek (tab. 1). Zgodność (określona na podstawie liczby tabletek) była podobna we wszystkich grupach (od 95,0 do 95,5 procent). Read more „Febuksostat w porównaniu z allopurinolem u pacjentów z hiperurykemią i dną ad 5”

Czynnik XI Niedobór aszkenazyjskich Żydów w Izraelu ad 7

Przyczyny wysokiej częstotliwości mutacji typu III są prawdopodobnie takie same jak w przypadku częstości mutacji typu II. Poziomy antygenu XI i czynnika XI: C były wcześniej wykazane jako jednakowo zmniejszone u 78 pacjentów z ciężkim niedoborem czynnika XI.6 W niniejszym badaniu pojawiły się biochemiczne właściwości czynnika XI oczyszczonego z osocza homozygoty typu III / III. być normalnym (ryc. 2). Dane te sugerują, że konwersja Phe283 do Leu u osób z mutacją typu III wpływa na niektóre inne zdarzenia w biosyntezie lub wydzielaniu czynnika XI z wątroby. Read more „Czynnik XI Niedobór aszkenazyjskich Żydów w Izraelu ad 7”

Czynnik XI Niedobór aszkenazyjskich Żydów w Izraelu

FACTOR XI (poprzednio tromboplastyna w osoczu lub PTA) to glikoproteina osocza (masa cząsteczkowa, 140 000), która uczestniczy we wczesnej fazie wewnętrznej ścieżki kaskady krzepnięcia krwi. Krąży on w osoczu w formie prekursora i przekształca się w aktywną proteazę serynową poprzez niewielką proteolizę. Gen kodujący białko został scharakteryzowany i wykazano, że ma długość 23 tysięcy zasad i składa się z 15 eksonów i 14 intronów.1 Znajduje się na dystalnym końcu długiego ramienia chromosomu 4 (4q35) .2 Niedobór czynnika XI jest nietypową koagulopatią, ponieważ ma skrajne zróżnicowanie w swoich objawach krwawienia, począwszy od całkowitego braku objawów, po krwawienie związane z urazem, które wymaga wielokrotnych transfuzji.3, 4 W przeciwieństwie do hemofili, niedobór czynnika XI rzadko objawia się samoistnym krwawieniem; związane z tym krwawienie zwykle występuje po urazach, zabiegach chirurgicznych lub innych wyzwaniach związanych z hemostazą. Tendencja do krwawień może również różnić się u tego samego pacjenta, jeśli takie problemy są powtarzane Niedobór czynnika XI jest dziedziczony jako autosomalna recesywna cecha charakteryzująca się bardzo niskim poziomem (0 do 10 procent) krążącego czynnika XI antygenu w homozygotach, u których oba allele przenoszą mutacje, które czynią pacjentów niezdolnymi do wyrażania normalnych poziomów czynnika XI . Dotychczas stwierdzono, że u większości pacjentów obserwuje się równoległą redukcję aktywności czynnika XI i poziomu antygenu czynnika XI w krążeniu, co wskazuje na niedobór stężenia białka w osoczu (zredukowany materiał reagujący krzyżowo) .6, 7 Do chwili obecnej odnotowano tylko trzy przypadki choroby, w których występuje czynnik, ale funkcjonalnie wadliwy. Read more „Czynnik XI Niedobór aszkenazyjskich Żydów w Izraelu”

anna wilk jasło stomatolog ad 9

Użyteczność G-CSF i innych czynników stymulujących wzrost kolonii w poprawie odsetka odpowiedzi i przeżycia jest obszarem aktywnego badania w leczeniu drobnokomórkowego raka płuc, raka sutka, chłoniaków, białaczki i innych nowotworów o podłożu chemicznym. Częstość występowania gorączki w neutropenii korelowała z ogólnym średnim czasem stosowania antybiotyków i hospitalizacji, z których wszystkie były zmniejszone o około 50 procent w grupie G-CSF. Podobnie odsetek infekcji potwierdzonych w hodowli został zmniejszony o 50 procent. W związku z tym, oprócz istotnego klinicznego wpływu G-CSF jako dodatku do chemioterapii, może wystąpić znaczny wpływ ekonomiczny. Wnioskujemy, że rekombinowany metionylowy G-CSF znacznie zmniejszył stopień i czas trwania neutropenii związanej z chemioterapią. Read more „anna wilk jasło stomatolog ad 9”

Długoterminowy kurs boreliozy u dzieci ad 6

Podobnie jak w poprzednich opisach, 18, 19, stwierdziliśmy, że zapalenie rogówki, charakteryzujące się wieloma ogniskowymi zmętnieniami zrębu rogówki, rozwinęło się u dwojga dzieci (4 procent) w szóstym roku choroby. Treponema pallidum jest również znany z wytwarzania obustronnego, rozlanego zrębu rogówki. Przypuszcza się, że epizodyczne nawroty kiły są wynikiem utrzymywania się antygenu w żywych, zamaskowanych krętkach lub w fragmentach organizmu; może to również dotyczyć boreliozy. Te zmiany wydają się reagować na miejscowe kortykosteroidy raczej niż na antybiotyki, jak to było w przypadku naszego pacjenta z nawracającym zapaleniem rogówki. Jedenaście i dwanaście lat po wystąpieniu choroby stwierdzono, że dwoje dzieci w tym badaniu (4 procent) miało subtelną encefalopatię, upośledzenie pamięci, ból głowy i zmęczenie, któremu towarzyszyły oznaki dokanałowej produkcji przeciwciał przeciw krętkowi, obraz neurologiczny to jest typowe dla encefalopatii z Lyme.8, 20 Zespoły neurologiczne opracowane u dwóch innych pacjentów w badaniu w latach po ustąpieniu artretyzmu: w jednym przypadku, z napadami padaczkowymi, a w drugiej z widoczną chorobą demielinizacyjną. Read more „Długoterminowy kurs boreliozy u dzieci ad 6”

Długoterminowy kurs boreliozy u dzieci czesc 4

Wyniki kliniczne i laboratoryjne u czterech pacjentów z zespołami neurologicznymi po boreliozie. Dwoje dzieci miało subtelną encefalopatię z zaburzeniami pamięci, bólem głowy i zmęczeniem 11 i 12 lat po wystąpieniu choroby oraz 7 i 9 lat po ustąpieniu artretyzmu (Tabela 1). Ewaluacja wykazała obecność dooponowej produkcji przeciwciała przeciwko B. burgdorferi w obu grupach oraz podwyższony poziom białka w płynie mózgowo-rdzeniowym w jednym (tabela 2). Obu dzieciom skutecznie leczono ceftriakson dożylny. Read more „Długoterminowy kurs boreliozy u dzieci czesc 4”