Smutny dzień na naukę w FDA

Wiele już napisano o trąbieniu nauki przez presję polityczną, szczególnie w odniesieniu do awaryjnego planu antykoncepcyjnego B.1,2. Niepokojące jest to, że wciąż debatujemy nad tym pytaniem. Całkowicie zgadzam się z dr. Woodem i współpracownikami (wydanie z 22 września) 3, że Plan B jest bardzo skuteczny, jest niesamowicie bezpieczny iw razie potrzeby powinien być wydawany bez zwłoki. Moją obawą związaną z wprowadzaniem ograniczeń wiekowych przez producenta lub przez Food and Drug Administration (FDA) jest to, że najbardziej wrażliwe kobiety mogą nie być w stanie uzyskać Planu B w odpowiednim czasie, aby zrealizować jego korzyści. Read more „Smutny dzień na naukę w FDA”

Alendronian i hormon przytarczyczny

Black et al.1 i Cosman et al.2 (wydanie 11 sierpnia) podają, że kombinacje parathormonu i alendronianu są korzystne w leczeniu osteoporozy. Wydaje się jednak, że współwystępująca subkliniczna osteomalacja może zachmurzać zarówno diagnozą, jak i interpretacją wyników.
W badaniu nad osobami starszymi w Irlandii z niedoborem witaminy D, moi koledzy i ja zaobserwowaliśmy zaskakująco większą liczbę pacjentów, którzy mieli niski poziom 25-hydroksywitaminy D w surowicy, a także umiarkowanie nieprawidłowe poziomy wapnia, fosforu i fosfatazy alkalicznej.3,4 Cosman i koledzy znaleźli podobny wzór niskiego poziomu 25-hydroksywitaminy D w surowicy u niektórych z badanych, którym leczono, ale autorzy nie dostarczyli dalszych dowodów na to, że jakakolwiek możliwa osteomalacja została wyleczona przed rozpoczęciem ich badania. Black i współpracownicy nie podają żadnych danych dotyczących tego pytania.
Pozornej reakcji na parathormon i alendronian nie należy przypisywać wyłącznie tym dwóm substancjom, ponieważ oba protokoły badań obejmowały jednoczesną suplementację witaminą D. Read more „Alendronian i hormon przytarczyczny”

Przewlekłe zapalenie trzustki

Z 28 innych izolatów zaobserwowano 12 dodatkowych pulsarów. Analizy PCR dla genów toksyn binarnych i częściowych delecji genu tcdC
Po amplifikacji rybosomalnego DNA C. difficile 16s, wszystkie 157 izolatów miało oczekiwany amplikon o wielkości 270 bp, co wskazuje na udaną ekstrakcję DNA i brak hamowania PCR. Spośród 157 izolatów, 132 (84,1%) wytworzyło oczekiwany amplikon o długości 370 bp przy użyciu zestawu starterów cdtA (dane nie pokazane). Te same 132 izolaty wygenerowały oczekiwany amplikon o wielkości 510 bp przy użyciu zestawu starterów cdtB (rysunek 2A Dodatku Aneks). Read more „Przewlekłe zapalenie trzustki”

Epidemia, szczep genów toksyny Clostridium difficile czesc 4

badano oporność na te fluorochinolony, zastosowano wartości graniczne CLSI dla C. difficile testowane przeciwko trovafloxacin. Ważność punktów przerwania trovafloksacyny została potwierdzona przez identyfikację dwóch odrębnych subpopulacji w rozkładzie minimalnych stężeń hamujących (MIC) dla wrażliwych izolatów, w porównaniu z opornymi izolatami, testowanymi przeciwko tym fluorochinolonom; te subpopulacje zostały wyznaczone przez punkty przerwania trovafloxacin. Kontrolę jakości testu na wrażliwość na antybiotyki przeprowadzono podczas każdego testu z użyciem standardowych szczepów Enterococcus faecalis American Type Culture Collection (ATCC) 29212, Pseudomonas aeruginosa ATCC 27583, Bacteroides fragilis ATCC 25285 i B. thetaiotaomicron ATCC 29741. Read more „Epidemia, szczep genów toksyny Clostridium difficile czesc 4”

Febuksostat w porównaniu z allopurinolem u pacjentów z hiperurykemią i dną ad 5

Czterdzieści cztery procent miało nadciśnienie tętnicze, 34 procent miało hiperlipidemię, 10 procent miało arteriosklerotyczną chorobę sercowo-naczyniową, a 62 procent było otyłe, zdefiniowane jako mające wskaźnik masy ciała wynoszący 30 lub więcej. Średnie wyjściowe stężenie moczanu w surowicy mieściło się w zakresie od 9,80 do 9,90 mg na decylitr (583 do 589 .mol na litr), przy czym 41 procent wszystkich pacjentów miało wyjściowe stężenie moczanu w surowicy wynoszące co najmniej 10,0 mg na decylitr (595 .mol na litr). Trzydzieści pięć procent pacjentów miało łagodną do umiarkowanej niewydolność nerek (tab. 1). Zgodność (określona na podstawie liczby tabletek) była podobna we wszystkich grupach (od 95,0 do 95,5 procent). Read more „Febuksostat w porównaniu z allopurinolem u pacjentów z hiperurykemią i dną ad 5”

Czynnik XI Niedobór aszkenazyjskich Żydów w Izraelu ad 6

Czynnik XI od pacjenta z genotypem III / III wędrował normalnym czynnikiem XI w zredukowanych (ścieżki 3 i 4) i niezredukowanych (ścieżki i 2) żelach dodecylosiarczanu-poliakryloamidu, pokazując, że jego masa cząsteczkowa i zdolność do dimeryzacji były najwyraźniej identyczne do normalnego czynnika XI. Dane te sugerują, że osocze od pacjentów z genotypem III / III zawierało czynny czynnik XI o aktywności specyficznej, która była podobno taka sama jak w przypadku prawidłowego czynnika XI, ale występowała w zmniejszonych ilościach. Identyfikacja Heterozygous Carriers
Duże zróżnicowanie aktywności krzepnięcia czynnika XI zaobserwowano zarówno u kontrolnych Żydów aszkenazyjskich (45 do 205 procent), jak i heterozygotycznych nosicieli niedoboru czynnika XI (typ II, od 28 do 126 procent, typ III, od 29 do 108 procent). W związku z tym zachodziło znaczące pokrywanie się wartości kontrolnych i wartości przewoźników. Dlatego w wielu przypadkach pomiary aktywności krzepnięcia u potencjalnych nosicieli nie mogą jednoznacznie odróżnić normalnego osobnika od nosiciela. Read more „Czynnik XI Niedobór aszkenazyjskich Żydów w Izraelu ad 6”

Aktywność fizyczna i zmniejszone występowanie cukrzycy zależnej od insuliny czesc 4

W dwóch najwyższych kategoriach wskaźnika masy ciała (ryc. 1A) najbardziej aktywni mężczyźni mieli ryzyko NIDDM, które stanowiło 2/3 odsetka najmniej aktywnych mężczyzn. Wśród mężczyzn w najniższej kategorii wskaźnika masy ciała ryzyko było podobne wśród poziomów aktywności i stanowiło jedną czwartą do jednej trzeciej ryzyka dla mężczyzn w grupie o najwyższym wskaźniku masy ciała. Tak więc efekt ochronny zwiększonego wydatkowania energii w czasie wolnym w obniżaniu ryzyka NIDDM był zarówno silny, jak i niezależny od jeszcze silniejszego wpływu wskaźnika masy ciała. Stwierdzono stały spadek ryzyka NIDDM wraz ze wzrostem wydatków na energię, niezależnie od tego, czy u mężczyzn występowała w przeszłości nadciśnienie tętnicze (ryc. Read more „Aktywność fizyczna i zmniejszone występowanie cukrzycy zależnej od insuliny czesc 4”

anna wilk jasło stomatolog ad 6

Wystąpiły istotne różnice między grupami pod względem ogólnej częstości neutropenii stopnia 4. (98 procent w grupie placebo w porównaniu z 84 procentami w grupie G-CSF, p = 0,001), mediana bezwzględnych nadir neutrofilów (0,036 x 109 vs. 0,068 X 109 na litr, P = 0,004), a mediana czasu trwania neutropenii stopnia IV (sześć vs. trzy dni, P <0,001). Cykle od do 6
Ryc. Read more „anna wilk jasło stomatolog ad 6”

Wrodzone anomalie u dzieci pacjentów, którzy otrzymali chemioterapię z powodu raka w dzieciństwie i okresie dojrzewania czesc 4

Nie stwierdzono w wywiadzie wad wrodzonych serca u obu niemowląt z tą anomalią; w okresie ciąży matka nie przyjmowała żadnych leków na receptę lub bez recepty. Leczenie kobiet, które urodziły niemowlę z wrodzoną anomalią, zawierało jeden lub więcej z następujących czynników: prokarbazynę, chlorambucyl, daktynomycynę, winblastynę, winkrystynę, cyklofosfamid, asparaginazę, merkaptopurynę i metotreksat. Nie stwierdzono istotnych różnic w częstości występowania wrodzonych anomalii między dziećmi anomalii u dziecka a płcią rodzica, jego diagnozy, czasu od zakończenia leczenia, leczenia chirurgicznego lub radioterapii (lub obu). oprócz chemioterapii, leczenia mutagenem (patrz wyżej) oraz płci i masy urodzeniowej dziecka. Żadna z badanych przez nas zmiennych nie była istotnie związana z częstością występowania anomalii wśród dzieci. Read more „Wrodzone anomalie u dzieci pacjentów, którzy otrzymali chemioterapię z powodu raka w dzieciństwie i okresie dojrzewania czesc 4”

Wrodzone anomalie u dzieci pacjentów, którzy otrzymali chemioterapię z powodu raka w dzieciństwie i okresie dojrzewania

Środki chemoheptyczne są często stosowane w leczeniu dzieci i młodzieży z rakiem. Wiele z tych środków ma właściwości mutagenne, co może powodować uszkodzenie chromosomów komórek zarodkowych. Możliwe skutki tego urazu obejmują zwiększenie częstości chorób genetycznych i wad wrodzonych u dzieci, które następnie urodziły się z powodzeniem leczonych z powodu raka w okresie dzieciństwa i dorastania. W kilku badaniach dzieci pacjentów wcześniej leczonych z powodu różnego rodzaju nowotworów wieku dziecięcego nie stwierdzono wzrostu częstości występowania wrodzonych anomalii u dzieci.1 2 3 Chociaż wcześniejsze doniesienia o badaniach dzieci pacjentów leczonych z powodu raka w okresie dzieciństwa i dorastania zidentyfikowały środki chemioterapeutyczne podawane pacjentom i oceniały wpływ napromieniania lub leczenia za pomocą środków alkilujących na częstość występowania wrodzonych anomalii u dzieci pacjentów, 3 badacze nie oceniali związku pomiędzy łącznymi dawkami czynników mutagennych lub podawaniem substancji mutagennych. środki inne niż alkilujące i częstość występowania wrodzonych anomalii u dzieci. Read more „Wrodzone anomalie u dzieci pacjentów, którzy otrzymali chemioterapię z powodu raka w dzieciństwie i okresie dojrzewania”