Próba metod antykoncepcyjnych u kobiet z toczniem rumieniowatym układowym czesc 4

Po randomizacji 34 kobiety odmówiły przyjęcia środków antykoncepcyjnych; pozostałe 162 otrzymywały leczenie złożonymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, pigułką zawierającą tylko progestagen lub wkładką domaciczną (54 pacjentów w każdej grupie) (ryc. 1). Kwalifikacje, rekrutacja i rekrutacja wynosiły odpowiednio 23%, 36% i 8%; a liczba kobiet, które musiały zostać poddane badaniom przesiewowym w celu zidentyfikowania pacjenta, który ma być objęty badaniem, wynosiła 12,2. Kobiety, które odmówiły udziału w badaniu przed randomizacją i randomizacją miały podobną charakterystykę demograficzną, z tą różnicą, że osoby poddane randomizacji były młodsze (27,3 . 5,7 vs. 30,4 . 5,2 lat, p <0,001), a cechy ich choroba była podobna. Wśród kobiet, które przeszły randomizację i zaakceptowały leczenie przypisanym środkiem antykoncepcyjnym, czas trwania choroby był krótszy, ale niezbyt istotny (3,7 . 4,2 vs. 5,2 . 5,7 lat, P = 0,08), wyniki SLEDAI były wyższe (5,6 . 5,1 vs 3,4 . 3,4, P = 0,02), a odsetek pacjentów z przeciwciałami przeciw .2-glikoproteiny I był wyższy, ale nie aż tak (7,4 procent w porównaniu z 0 procent, p = 0,06), niż u kobiet, które poddano randomizacji ale nie zgodzili się na przypisane leczenie antykoncepcyjne. W tej drugiej grupie nie było różnic w cechach demograficznych lub objawach tocznia rumieniowatego układowego wśród osób, które zostały przypisane do złożonego antykoncepcji, pigułki zawierającej jedynie progestagen lub wkładki domacicznej przed wycofaniem się z badania. Kobiety, które przyjęły wkładkę domaciczną i te, które przyjmowały złożone doustne środki antykoncepcyjne, częściej stosowały uprzednio środki antykoncepcyjne (P <0,001) i były również starsze w okresie menarche (P = 0,009) niż osoby, które przeszły randomizację, ale nie zaakceptowały leczenia przypisany środek antykoncepcyjny.
Tabela 1. Tabela 1. Wybrane wyjściowe cechy demograficzne i charakterystyka choroby 162 kobiet zgodnie z wyznaczoną metodą antykoncepcji. Wyjściowe cechy demograficzne i objawy tocznia rumieniowatego układowego były podobne w trzech grupach kobiet poddanych randomizacji i przyjętemu leczeniu (tab. 1). Było 1435 pacjentów-miesięcy obserwacji (74 procent możliwych miesięcy obserwacji w 1944 roku – 489 pacjento-miesięcy w grupie otrzymującej złożone doustne środki antykoncepcyjne, 421 w grupie otrzymującej pigułkę zawierającą tylko progestagen i 525 w grupa IUD).
Aktywność choroby
Tabela 2. Tabela 2. Aktywność choroby wśród 162 leczonych kobiet i podgrupy 134 kobiet, które cierpiały na aktywną chorobę na początku. Ryc. 2. Rycina 2. Średnia aktywność toczenia rumieniowatego układowego w ciągu 12 miesięcy u 162 kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne, pigułkę tylko progestynową lub miedzianą wkładkę. Aktywność choroby mierzono zgodnie z wskaźnikiem aktywności tocznia rumieniowatego układowego (SLEDAI). Nie było istotnych różnic między trzema grupami w okresie badania. I słupki wskazują odchylenia standardowe.
W punkcie wyjściowym średni wynik SLEDAI wynosił 6,1 . 5,6 w grupie otrzymującej złożone doustne środki antykoncepcyjne, 6,4 . 4,6 w grupie otrzymującej pigułkę zawierającą tylko progestagen i 5,0 . 5,3 w grupie IUD (p = 0,36) (tabela 1)
[patrz też: terapia bydgoszcz, na zdrowie po czesku, męska apteka ]
[przypisy: anestezjologia i intensywna terapia, na zdrowie po czesku, badanie hcv koszt ]