Próba metod antykoncepcyjnych u kobiet z toczniem rumieniowatym układowym ad 5

Nie było znaczących różnic między grupami w SLEDAI-AUC lub w maksymalnym wyniku SLEDAI w całym okresie badania (Tabela 2). Żaden pacjent nie został wycofany z badania z powodu ciężkiej aktywności choroby. Wyniki SLEDAI pozostały łagodne i stabilne podczas próby i nie było znaczących różnic między grupami (Figura 2). Zmiany w wynikach SLEDAI od wartości wyjściowych do każdej wizyty kontrolnej oceniono we wszystkich grupach. Średnia zmiana SLEDAI wahała się między -1.1 (P = 0.46) i 0.52 (P = 0.65) w grupie otrzymującej złożone doustne środki antykoncepcyjne i między -0,3 (P = 0,69) i -2,0 (P = 0,02) w grupie otrzymującej tabletka tylko progestagenowa. W tej ostatniej grupie średnie zmiany w wyniku SLEDAI w 3 i 12 miesiącu wynosiły odpowiednio -1,5 (P = 0,05) i -2,0 (P = 0,02). W grupie IUD średnia zmiana wahała się między -0,5 (p = 0,45) a 0,7 (p = 0,37).
Gdy dane dotyczące pacjentów z aktywną chorobą (SLEDAI lub więcej) na początku badania analizowano osobno, wyjściowe wyniki SLEDAI i wyniki SLEDAI-AUC i maksymalne SLEDAI podczas obserwacji nie różniły się między grupami leczonymi (Tabela 2). Wyniki uzyskane przy użyciu SLEDAI-2K i SLEDAIm były podobne do wyników analizy pierwotnej (dane nie przedstawione).
Flary
Liczba rzutów i częstość występowania zaostrzeń racic na pacjento-rok były podobne w trzech grupach leczenia: w grupie otrzymującej złożone doustne środki antykoncepcyjne wystąpiły 36 rzutów, z częstością występowania zapadalności wynoszącą 0,86; 40 odblasków, z częstością występowania zapadalności wynoszącą 1,14, w grupie otrzymującej pigułkę zawierającą tylko progestagen; i 40 flar, z gęstością zapadalności wynoszącą 0,91, w grupie IUD. W porównaniu z grupą IUD, grupa otrzymująca złożone doustne środki antykoncepcyjne miała względne ryzyko wybuchu 0,94 (95% przedział ufności, 0,58 do 1,52; P = 0,79), a grupa otrzymująca tabletkę zawierającą tylko progestagen miała względne ryzyko 1,25 (Przedział ufności 95%, 0,78 do 1,98, P = 0,33).
Liczba i częstość występowania ciężkich rzutów na pacjenta w każdym roku były również podobne w trzech grupach leczenia: wystąpiły dwie ciężkie zmiany, z częstością występowania częstości wynoszącą 0,049, w grupie otrzymującej złożone doustne środki antykoncepcyjne; cztery ciężkie race, z częstością występowania zapadalności wynoszącą 0,114, w grupie otrzymującej pigułkę zawierającą tylko progestagen; i dwie ciężkie race, z częstością występowania zapadalności wynoszącą 0,046, w grupie IUD. Względne ryzyko ciężkich rzutów było 1,07 dla grupy otrzymującej złożone doustne środki antykoncepcyjne (95 procent przedziału ufności, 0,08 do 14,8; P = 0,95) i 2,49 dla grupy otrzymującej pigułkę zawierającą tylko progestagen (95 procent przedziału ufności, 0,36 do 27,6; P = 0,31), w porównaniu z grupą IUD.
Tabela 3. Tabela 3. Łączne prawdopodobieństwa wybuchu flary i ciężkich rzutów w 3, 6 i 12 miesiącu w grupie 162 kobiet leczonych oraz w grupie 134 kobiet, u których występowała aktywna choroba wyjściowo. Mediana czasu do wystąpienia pierwszego rzutu wynosiła 3 miesiące we wszystkich grupach. Prawdopodobieństwo zaostrzeń w grupie otrzymującej złożone doustne środki antykoncepcyjne, grupa otrzymująca pigułkę zawierającą tylko progestagen i grupę IUD podczas badania wynosiła odpowiednio 0,91, 0,93 i 0,88 (P = 0,67); prawdopodobieństwo poważnego zaostrzenia wyniosło odpowiednio 0,05, 0,10 i 0,04 (p = 0,62) (tab. 3).
Wśród pacjentów z aktywną chorobą na początku badania, nie było różnic w zależności od grupy leczonej pod względem prawdopodobieństwa wybuchu lub ciężkich rzutów (Tabela 3).
[więcej w: męska apteka, na zdrowie po czesku, zasłużony honorowy dawca krwi leki ]
[patrz też: topmed, usg doppler cena, chcę zostać dawcą szpiku ]