Komórki pamięci efektora, wczesne przerzuty i przeżycie w raku jelita grubego cd

Komórki inkubowano przez 30 minut w temperaturze 4 ° C z przeciwciałami przeciw markerom komórek odpornościowych (szczegóły podano w Dodatku Uzupełniającym). Analizy przeprowadzono za pomocą czterokolorowego sortera komórek aktywowanych fluorescencyjnie (FACScalibur, Becton Dickinson) i oprogramowania CellQuest (Becton Dickinson). Podpopulacje immunologiczne mierzono jako procent całkowitej liczby wszystkich komórek i procent całkowitej liczby komórek CD3 +. Zastosowano klastry hierarchiczne o średnim sprzężeniu, a wyniki zostały wyświetlone za pomocą programu Genesis17, 18 (oprogramowanie dostępne pod adresem www.genome.tugraz.at). Budowa mikromacierzy tkankowej
Za pomocą instrumentu do mikromacierzy tkanek (Beecher Instruments, Alphelys) usunęliśmy dwa reprezentatywne obszary guza (centralny i inwazyjny margines, odpowiednio 0,6 mm i mm średnicy) z bloków tkanki zatopionych w parafinie, które zostały przygotowane w tym czasie resekcji. Mikromacierze tkankowe zawierające rdzenie tkanek pocięto następnie na 5-.m skrawki w celu barwienia hematoksyliną Harrisa i barwienia immunohistochemicznego. Z raków okrężnicy, które zostały wycięte w latach 1990-2003, 50 procent (415) losowo wybrano do budowy mikromacierzy tkankowych. Na podstawie stadium TNM i patologii VELIPI, 415 pacjentów z tymi nowotworami było reprezentatywnych dla całej kohorty.
Immunohistochemia
Po pobraniu antygenu i hartowaniu endogennej aktywności peroksydazy, skrawki inkubowano przez 60 minut w temperaturze pokojowej z przeciwciałami monoklonalnymi przeciwko CD45RO i CD3 (Neomarkers). Zastosowano system Envision + (szkielet polimeru sprzężonego z enzymem sprzężony z przeciwciałami drugorzędowymi) i chromogen 3,3 -diaminobenzydyny (Dako). Skrawki tkanki wybarwiono kontrastowo hematoksyliną Harrisa. Dopasowane do izotypu mysie przeciwciała monoklonalne zastosowano jako kontrole negatywne. Prezentacje zostały przeanalizowane za pomocą stacji roboczej do analizy obrazu (Spot Browser, Alphelys). Uzyskano polichromatyczne obrazy o wysokiej rozdzielczości (740 na 540 pikseli, rozdzielczość, 1,181 .m na piksel) (powiększenie × 100). Pomiary rejestrowano jako liczbę dodatnich komórek na jednostkę powierzchni tkanki.
Analiza statystyczna
Krzywe Kaplana-Meiera wykorzystano do oceny wpływu patologicznych objawów wczesnej inwazji przerzutów (VELIPI) na całkowite i wolne od choroby przeżycie. Znaczenie różnych cech klinicznych oceniano za pomocą analizy jednowymiarowej za pomocą testu log-rank (tabela 1). Zastosowaliśmy model proporcjonalnego hazardu Coxa, aby przetestować równoczesny wpływ na całkowite i wolne od choroby przeżycie wszystkie zmienne, które okazały się znaczące w analizie jednowymiarowej. Te same testy zastosowano do oceny wpływu gęstości komórek CD45RO + (liczba komórek na milimetr kwadratowy) na całkowite i wolne od choroby przeżycie, samodzielnie lub razem z współzmiennymi stopnia TNM. Test t-analizy wariancji i test Wilcoxona-Manna-Whitneya były parametrycznymi i nieparametrycznymi testami stosowanymi do identyfikacji markerów o znacząco różnych poziomach ekspresji w nowotworach VELIPI-dodatnich i VELIPI-ujemnych. Normalność logarytmu poziomów ekspresji genów i gęstości komórek CD45RO + określono za pomocą testu Shapiro
[hasła pokrewne: wykaz alergenów, płatki teff, terapia dzieci i młodzieży ]
[podobne: topmed, usg doppler cena, chcę zostać dawcą szpiku ]