Komórki pamięci efektora, wczesne przerzuty i przeżycie w raku jelita grubego ad 6

Panel A pokazuje kombinacje 410 markerów powierzchniowych mierzonych za pomocą sortera komórek aktywowanych fluorescencyjnie, a następnie wykreślono je od minimalnego poziomu ekspresji (niebieski) do maksymalnego (czerwony); szare obszary oznaczają analizy, które nie zostały wykonane. Panel B pokazuje hierarchiczne grupowanie 65 kombinacji markerów, które różniły się istotnie między guzami VELIPI-ujemnymi i VELIPI-dodatnimi (P <0,05). Panel C przedstawia proces różnicowania komórek T przy użyciu markerów CD45RO, CCR7, CD28 i CD27. Komórki analizowano w nowotworach PO-VELIPI i guzach ujemnych pod względem VELIPI i wyrażano jako średni (+ SE) procent całkowitej liczby komórek obecnych w nowotworze. Panel D pokazuje subpopulacje limfocytów T CD8 + od naiwnych do efektorowych komórek T za pomocą markerów CD3, CD8, CCR7 i CD45RO, reprezentowanych jako średni (+ SE) procent całkowitej liczby komórek w guzie i jako czynnik wzrost wśród guzów z ujemnym mianem VELIPI w porównaniu z nowotworami dodatnimi pod względem VELIPI. Podpopulacje komórek odpornościowych (procent komórek dodatnich w całkowitej populacji wyizolowanej z guza i populacji komórek T CD3 +) analizowane jako procent całkowitej liczby komórek odzwierciedlają ich gęstość w obrębie guza. Do analiz statystycznych wykorzystano test Manna-Whitneya. Zastosowaliśmy dużą cytometrię przepływową do analizy subpopulacji komórek odpornościowych z 39 świeżo wyciętych nowotworów jelita grubego. W celu udoskonalenia analizy zmierzono 410 kombinacji markerów powierzchniowych za pomocą cytometrii przepływowej, a wyniki wykreślono od minimalnego (niebieskiego) do maksymalnego (czerwonego) poziomu ekspresji (Figura 3A). Komórki T, komórki B, komórki naturalnych zabójców, komórki T zabójców naturalnych i makrofagi analizowano w odniesieniu do statusu guzów w VELIPI. Komórki T CD3 + stanowiły najbardziej rozpowszechnione komórki odpornościowe naciekające nowotwór. Poziom komórek T CD3 +, CD3 + CD4 + i CD3 + CD8 + był istotnie zwiększony (odpowiednio o 2,6, 2,5 i 4,9, P <0,05) w guzach ujemnych pod względem VELIPI w porównaniu z nowotworami dodatnimi pod względem VELIPI (patrz Dodatek dodatkowy). Przeprowadzona na szeroką skalę analiza fenotypowych i funkcjonalnych markerów subpopulacji limfocytów T (procent komórek dodatnich w całkowitej populacji wyizolowanej z nowotworu oraz w populacji komórek T CD3 +) ujawniła istotną różnicę (P <0,05) między VELIPI-ujemnym i Guzy VELIPI-dodatnie dla 65 różnych kombinacji markerów. Hierarchiczne grupowanie23 wykazało homogenny wzór w guzach VELIPI-dodatnich, podczas gdy dwie podgrupy guzów z ujemnym mianem VELIPI można było rozróżnić (Figura 3B). Wszystkie markery (CD45RO, CD45RA, CD27, CD28, CCR7 i CD127) procesu różnicowania limfocytów T, od naiwnych do komórek T pamięci efektorowej, były obecne w skupieniu markerów o różnej ekspresji. Markery migracji komórek T (CD62L-, CC receptor chemokiny 7 [CCR7-], CD103, CD49d i CXC receptor chemokin 3 [CXCR3]) i aktywacja (HLA-DR, CD98, CD80, CD86 i CD134) były również zróżnicowana ekspresja między guzami VELIPI-ujemnymi i VELIPI-dodatnimi. Figura 3C pokazuje, że naiwne komórki T (CD3 + CCR7 +) były rzadkie w nowotworach. Przeciwnie, w szlaku różnicowania od wczesnych komórek T pamięci (CD45RO + CCR7-CD28 + CD27 +) do komórek T pamięci efektorowej (CD45RO + CCR7-CD28-CD27-) wykryto wszystkie subpopulacje. [więcej w: licówki bez szlifowania warszawa, usg doppler cena, anestezjologia i intensywna terapia ] [podobne: wykaz alergenów, rezonans magnetyczny kolana warszawa, niedoczynność tarczycy u mężczyzn ]