Czynnik XI Niedobór aszkenazyjskich Żydów w Izraelu ad

W obecnym badaniu badaliśmy pacjentów z ciężkim niedoborem czynnika XI, którzy byli członkami 52 niepowiązanych rodzin przebywających w Izraelu, analizując ich genotypy, poziomy czynnika krążącego XI i historię krwawień. Metody
Ocena kliniczna, testy krzepnięcia i analiza statystyczna
Przebadaliśmy 49 niespokrewnionych probandów aszkenazyjskich z niedoborem czynnika XI (43 homozygoty i 6 heterozygot) żyjących w Izraelu i 53 z ich krewnych z niedoborem czynnika XI, w tym 12 homozygot i 41 heterozygot. Pacjenci byli uważani za homozygotycznych, jeśli ich aktywność krzepnięcia czynnika XI (czynnik XI: C) wahała się od do 14 procent, i byli heterozygotyczni, jeśli ich współczynnik XI: C wynosił od 28 do 60 procent. Badano również trzy inne homozygotyczne probandy z niedoborem czynnika XI, dwoma irackimi Żydami i jednym Arabem.
Szczegółową historię spontanicznego krwawienia i związanych z urazem epizodów krwawienia uzyskano od 40 z 43 probkowanych aszkenazyjskich i od 12 ich dotkniętych krewnych. Próbki krwi do analizy genotypowej (patrz poniżej) i do czynnika XI: Test C pobrano od wszystkich probantów i krewnych z niedoborem czynnika XI, a także od 58 zdrowych kontrolnych Żydów aszkenazyjskich.
Poziom czynnika XI: C i czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT) określono w sposób opisany przez Rapaport i wsp. 3. W testach tych zebrano próbki osocza od 49 zdrowych osób (personelu szpitalnego) o różnym pochodzeniu etnicznym, w tym niektórych Żydów aszkenazyjskich , służył jako kontrole.
Powiązanie między genotypem probanda a liczbą spontanicznych lub związanych z urazem krwawień zanalizowano za pomocą dokładnego testu prawdopodobieństwa Fishera.11 Uwzględniono tylko zdarzenia związane z krwawieniem związane z urazem, które nie były leczone terapią zastępczą (tj. Zdarzenia występujące przed ustaleniem rozpoznania). w analizie. Dokładny test Fishera zastosowano również do porównania grup dla współczynnika XI: C, aby dostosować do nierówności wariancji. Do porównania wartości APTT wykorzystano test t-Studenta. Wyniki przedstawiono jako średnie . SD.
Przygotowanie DNA i reakcja łańcuch-reakcja polimerazy-Restriction-Enzyme
Całkowity genomowy DNA od każdego osobnika został wyizolowany z ml krwi pełnej według metody Bell et al.12 Analiza dla trzech typów mutacji punktowych za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy i trawienie enzymem restrykcyjnym przeprowadzono jak opisano wcześniej. 10 Reakcję łańcuchową polimerazy przeprowadzono za pomocą 0,5 .g genomowego DNA w obecności 100 pmoli każdego z dwóch specyficznych starterów oligonukleotydowych13 i 0,5 jednostki polimerazy Taq (Perkin-Elmer-Cetus). Amplifikację prowadzono przez 35 cykli w termocyklerze (Perkin-Elmer-Cetus) w następujących warunkach: jedna minuta w 94 ° C do denaturacji, dwie minuty w 60 ° C do hybrydyzacji DNA ze starterami i trzy minuty w 72 ° C. ° C dla przedłużenia startera. Zamplifikowane produkty DNA zostały następnie strawione specyficznymi enzymami restrykcyjnymi, których sekwencje specyficzne względem substratu zostały zmienione mutacjami: MaeIII w przypadku mutacji typu I, BsmI w przypadku mutacji typu II i Sau3AI lub MboI w przypadku mutacji typu III. 10 Produkty poddane trawieniu analizowano na żel agarozowy zawierający 2% agarozę NuSieve i 1% agarozę SeaKem (FMC BioProducts) w obecności bromku etydyny.
Oczyszczanie czynnika XI i Western Blotting
Czynnik XI został częściowo oczyszczony z osocza zdrowego dawcy i z osocza pacjenta homozygotycznego pod względem mutacji typu III, zgodnie z metodą Bouma i Griffin.14 Siedem mililitrów osocza po raz pierwszy poddano dializie w temperaturze pokojowej wobec 40 mM TRIS- bufor chlorowodorowy (pH 8,3) zawierający 10 mM bursztynianu, a następnie chromatografowany na kolumnie DEAE-Sepharose CL-6B
[patrz też: męska apteka, terapia bydgoszcz, lekarz rodzinny specjalizacja ]