anna wilk jasło stomatolog ad 7

We wszystkich cyklach z zaślepieniem częstość występowania trombocytopenii stopnia IV wynosiła 12,5 procent w grupie placebo i 13,4 procent w grupie G-CSF. Nie stwierdzono poważnych powikłań krwotocznych związanych z małopłytkowością w żadnej z grup. Bezpieczeństwo narkotyków
Zastosowanie kontroli placebo w projekcie badania pozwoliło na zbadanie zdarzeń niepożądanych spowodowanych leczeniem G-CSF w związku z toksycznością chemioterapii lub objawami choroby podstawowej. Jedynym spójnym objawem klinicznym przypisanym do G-CSF był łagodny lub umiarkowany ból szkieletowy u około 20% wszystkich pacjentów przyjmujących lek. Zjawisko to występowało na ogół w okresie od jednego do dwóch dni przed uzyskaniem funkcji mieloidalnej w miejscach zawierających szpik kostny, w tym w mostku, kręgosłupie, miednicy i kościach długich, i zostało złagodzone przez doustne środki przeciwbólowe. Sześć procent pacjentów w obu grupach terapeutycznych zgłosiło łagodną, ogólną wysypkę lub swędzenie. Trzech pacjentów doświadczyło zdarzenia niepożądanego, które uważa się za związane z podawaniem G-CSF, które doprowadziło do wniosku o wycofanie się z badania; zdarzeniami tymi były: ból brzucha, rozproszone bóle i bóle , a także zapaść istniejącej wcześniej egzemy.
Inne kliniczne reakcje toksyczne podobne do obserwowanych w przypadku innych cytokin, takie jak gorączka, niedociśnienie, zatrzymanie płynów, zapalenie serologiczne, bóle stawów, bóle mięśniowe, miejscowa reakcja skórna i złe samopoczucie, nie były związane z G-CSF. Żaden pacjent spośród 109 testowanych nie był pozytywny na przeciwciała surowicy do białka G-CSF. Nieprawidłowości biochemiczne, które można przypisać G-CSF, były przemijające i odwracalne i obejmowały zwiększenie poziomów dehydrogenazy mleczanowej, fosfatazy alkalicznej, alkalicznej fosfatazy leukocytarnej i kwasu moczowego, które wydają się korelować ze zmianami w obrocie neutrofilów.
Odpowiedź i przeżycie
Odpowiedź na leczenie i przeżycie nie były głównymi punktami końcowymi oceny skuteczności w tym badaniu. Jednak ze względu na hipotetyczny potencjał czynników wzrostu sprzyjających wzrostowi guzów in vitro oceniano odpowiedź kliniczną (u 186 pacjentów) i czas do progresji choroby (w 199). Grupy leczenia analizowano zgodnie z przypisaniem przez randomizację, chociaż większość pacjentów przydzielonych do grupy placebo otrzymywała następnie co najmniej jeden cykl G-CSF. Wskaźnik odpowiedzi całkowitych wyniósł 19% wśród pacjentów przypisanych do grupy placebo i 30% wśród osób przypisanych do G-CSF, przy całkowitej odpowiedzi wynoszącej odpowiednio 80% i 72%. Mediana czasu do progresji guza w grupach placebo i G-CSF wyniosła odpowiednio 7,9 miesiąca i 8,4 miesiąca; mediana okresu przeżycia wyniosła odpowiednio 12,2 miesiąca i 11,4 miesiąca. Żadna z różnic nie była statystycznie istotna. Siedemnastu pacjentów zmarło w trakcie badania, w tym dwie osoby, które zmarły przed otrzymaniem placebo lub G-CSF: dziewięć osób przydzielono do grupy placebo, a osiem osób do grupy G-CSF. W związku z tym ogólny wskaźnik śmiertelności wyniósł 8,1%. Głównymi przyczynami zgonu były zdarzenia sercowo-płucne (czworo pacjentów w grupie placebo i pięć w grupie G-CSF), zakażenie (trzy w każdej grupie leczenia) i tętniak (jeden w grupie placebo); przyczyna była nieznana u jednego pacjenta w grupie placebo.
Dyskusja
Wyniki tego badania wyraźnie wykazują, że rekombinowany metionyl G-CSF podawany jako dodatek do chemioterapii u pacjentów z drobnokomórkowym rakiem płuc powoduje znaczące zmniejszenie częstości występowania gorączki w neutropenii; częstość, czas trwania i nasilenie neutropenii stopnia IV; oraz ogólną liczbę dni dożylnego zażywania antybiotyków i hospitalizacji
[przypisy: chcę zostać dawcą szpiku, szkoły rodzenia, płatki teff ]